เรื่องของต้นจั๋ง   

คืนวันอาทิตย์ที่ 4  มกราคม 2009  เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ข้าพเจ้ารู้สึกตกใจทันทีที่ได้รับแจ้งทางโทรศัพท์จากโรงพยาบาลแห่งหนึ่งว่า ลูกชายประสบอุบัติเหตุ รถยนต์ชนกับรถบรรทุกพ่วง 18 ล้อ และได้รับทราบอาการว่าลูกแขนหัก  ข้าพเจ้ายืนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูกแต่ยังมีสติที่ได้อธิษฐานฝากลูกไว้กับพระเจ้าทันที   แต่เมื่อข้าพเจ้าไปถึงโรงพยาบาลกลับต้องช็อกกับสภาพอาการที่สาหัสขั้นโคมาของลูก  นอกจากสภาพแขนหักทั้งสองข้างแล้ว ยังมีบาดแผลบนใบหน้าหลายแห่ง ผมของลูกชุ่มไปด้วยเลือด และมีเลือดออกที่หูและจมูก  พยาบาลสองคนกำลังปั๊มออกซิเจนผ่านใส่ท่อที่ใส่ไว้ในปากของลูก   ข้าพเจ้ากรีดร้องเสียงดัง ยืนตัวแข็งก้าวขาไม่ออกเพราะกำลังสับสนว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นนั้นเป็นความจริงหรือฝันไป  ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ไม่ได้ทอดทิ้งข้าพเจ้าเลยแม้เพียงเสี้ยววินาที  พระองค์ได้ช่วยให้ข้าพเจ้าสามารถรวบรวมสติได้  แล้วข้าพเจ้าก็รีบวิ่งไปที่เตียงที่ลูกนอนอยู่ กอดเขา และกระซิบข้างหูลูกว่า  “หนูไม่ต้องกลัวนะครับพระเจ้าจะอยู่กับลูก”  ด้วยสัญชาตญาณ ข้าพเจ้าเชื่อว่าลูกสามารถรับรู้ได้แม้ว่าเขาจะไม่รู้สึกตัว  คำอธิษฐานเสริมกำลังให้ข้าพเจ้ามีสติที่จะรับฟังคำอธิบายจากหมอที่แจ้งให้ข้าพเจ้าทราบว่า  ผลการตรวจพบเลือดออกในสมองและลูกต้องได้รับการผ่าตัดสมองด่วน  และหมอประเมินอาการของลูกอยู่ในขั้นโคมาและไม่สามารถประเมินผลการรักษาได้ เพียงแต่บอกว่า “50/50”  เท่านั้น  เมื่อหมอพูดจบ ข้าพเจ้าถึงกับเข่าอ่อนแทบยืนไม่ไหว  ร้องไห้เสียงดังเหมือนใจจะขาดแต่ไม่มีน้ำตา  ข้าพเจ้ามีเวลาเพียงไม่กี่นาทีที่ต้องตัดสินใจเพื่อให้คำตอบแก่หมอ  ข้าพเจ้ารู้สึกถึงการทรงสถิตอยู่ของพระเจ้าขณะนั้น มั่นใจในการปกป้องและการทรงนำของพระองค์  จึงพยายามนั่งลงที่เก้าอี้ผสานมือที่สั่นไม่เป็นจังหวะไว้ด้วยกันแล้วก้มหน้าลงอธิษฐาน  “พระบิดา ทุกชีวิตเป็นของพระองค์  ข้าพระองค์ขอฝากชีวิตและการรักษาลูกไว้ในพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์  ขอทรงประทานสติปัญญาและให้การตัดสินใจทั้งสิ้นเป็นมาจากพระองค์ และขอให้ทุกอย่างเป็นไปตามน้ำพระทัยของพระองค์ อาเมน”  เมื่อข้าพเจ้าลืมตาขึ้น     พระเจ้าได้ทรงนำให้ข้าพเจ้าตัดสินใจขอย้ายลูกไปโรงพยาบาลกรุงเทพซึ่งมีความพร้อมด้านเครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัยและมีทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ  ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ทรงให้การตัดสินใจอันสำคัญนี้ทันตามเวลา (ภายหลังญาติ พี่น้อง มิตรสหายทุกคนได้พูดว่าเป็นเสียงเดียวกันว่า ข้าพเจ้าตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว)               เมื่อรถพยาบาลของโรงพยาบาลกรุงเทพพร้อมหมอมาถึง ข้าพเจ้ารู้สึกได้ทันทีว่า พระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมความปลอดภัยทุกอย่างไว้ให้ลูกแล้ว  ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้าให้ได้มีสติและสามารถจัดการ         ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วและถูกต้องเป็นอย่างดี  แม้ว่าจะไม่ราบรื่นสักเท่าไรเพราะความไม่ร่วมมือของโรงพยาบาลแห่งนั้น แต่ในที่สุดพระเจ้าก็ทรงช่วยเหลือให้ข้าพเจ้าสามารถทำสำเร็จทุกขั้นตอน
สภาพรถ	ขณะพักฟื้นอยู่ห้องไอซียู

    แม้ผลการตรวจจะไม่พบบาดแผลในสมอง แต่เนื่องจากศีรษะได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจึงอาจเกิดภาวะสมองบวมซึ่งเป็นภาวะที่อันตรายมาก  ดังนั้นหมอจึงยังไม่สามารถรับรองชีวิตของลูกได้  ในขณะนั้น  และมีความจำเป็นที่ต้องเจาะกะโหลกศีรษะเพื่อใส่เครื่องมือวัดความดันสมองเป็นเวลา 3 วัน  อีกครั้งหนึ่งที่ข้าพเจ้าร้องไห้แทบขาดใจตลอด 3 ชั่วโมงที่ลูกอยู่ในห้องผ่าตัด  แต่การอธิษฐานก็ช่วยให้ข้าพเจ้าสามารถสงบสติลงได้ และรู้สึกได้ว่าพระองค์อยู่ใกล้ ๆ ปลอบประโลมใจข้าพเจ้าตลอดเวลา  ด้วยความเชื่ออันมั่นคง พระองค์จะทรงรักษาและปกป้องลูกจะพ้นภัยอันตราย แม้หมอไม่รับรองชีวิตของลูก แต่ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเจ้าทรงรับรอง  สามวันผ่านไป  ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ทรงรักษา ภาวะสมองบวมไม่มากอย่างที่หมอประเมินไว้  แน่นอนทีมแพทย์เองก็ประหลาดใจกับอาการของลูกที่ดีขึ้นเป็นลำดับอย่างรวดเร็ว  เมื่อการรักษาด้านสมองได้รับผลดีและเร็วเกินคาด  และลูกเริ่มรู้สึกตัวบ้างหลังจากที่หมดสติไปกว่า 15 ชั่วโมง จึงได้รับการผ่าตัดส่วนอื่น คือ กรามขวาหัก และผ่าตัดแขนหักที่ข้อมือซ้าย และแขนท่อนบน ข้อศอกและข้อมือขวา        ในสองวันถัดมา  ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่พบการบาดเจ็บภายในช่องท้อง การผ่าตัดทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยดี   ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ได้เสริมกำลังกายและใจให้ลูกสามารถผ่านพ้นระยะเวลาที่ต้องทำกายภาพบำบัด   อันยาวนานจนกระทั่งสามารถพัฒนาร่างกายให้ดีขึ้นจนเกือบเป็นปกติได้  รวมระยะเวลาพักฟื้นในโรงพยาบาลเป็นเวลา 47 วัน 

เมื่อลูกออกจากโรงพยาบาลแล้ว ข้าพเจ้าก็ยังต้องดูแลอาการของลูกอย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะอย่างยิ่งการติดตามผลกระทบทางด้านสมอง  ตลอดเวลาที่ดูแลเขาข้าพเจ้าได้เป็นพยานให้กับลูกโดยเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้เขาฟังว่าพระเจ้าทรงดูแลรักษาเขาอย่างไร  และเราสามารถผ่านเหตุการณ์วิกฤติต่าง ๆ นั้นมาได้ก็เพราะความรักและพระเมตตาของพระเจ้า  มีหลายคนที่ได้ร่วมกันอธิษฐานเผื่อเขาตลอดระยะเวลาแห่งการรักษานั้น  ข้าพเจ้าเริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีของลูกหลายอย่างทั้งด้านพฤติกรรมและความคิด  ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเจ้าได้ให้ชีวิตใหม่แก่ลูก ซึ่งเป็นชีวิตที่ดีกว่าเดิม   วันหนึ่งขณะที่เรากำลังนั่งคุยกันอยู่ ลูกได้พูดขึ้นว่า    “แม่ครับผมอยากรับศีล” ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจ ตื้นตันจนแทบหายใจไม่ทัน ข้าพเจ้ารู้สึกได้ทันทีว่า ลูกได้รับการทรงเรียกจากพระเจ้า ข้าพเจ้ารู้สึกขอบพระคุณพระเจ้าและเป็นสุขใจมากที่ได้ทำหน้าที่แม่ที่ให้ลูกได้ดำเนินชีวิตในทางของพระเจ้าด้วยการตัดสินใจของเขาเอง และไม่ลืมที่จะชื่นชมเขาเพราะลูกเป็นของประทาน อันวิเศษที่สุดของพระเจ้าที่ประทานให้กับครอบครัวของเรา 

  หลังจากออกจากโรงพยาบาลได้สองเดือน ก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ข้าพเจ้ารู้สึกเจ็บปวดกับการเผชิญกับอีกปัญหาหนึ่ง เนื่องจากหมอได้พบว่า ในโพรงสมองมีปริมาณน้ำมากกว่าปกติและลูกจะต้องได้รับการผ่าตัดอีกครั้งเพื่อใส่เครื่องระบายน้ำจากโพรงสมองลงไปที่กระเพาะอาหาร ซึ่งเครื่องมือนี้จะต้องใส่ไว้ตลอดชีวิต  ปัญหาที่อาจจะตามมา คือ มีความเสี่ยงในการผ่าตัดซ้ำซ้อนหากท่อส่งน้ำตัน หรือเครื่องมือไม่ทำงาน  นั่นหมายถึงปัญหาระยะยาวที่จะต้องแบกรับไปตลอดชีวิตของเขา  ข้าพเจ้าตัดสินใจเวลานั้นทันทีว่าจะขอเวลาหมออีกหนึ่งเดือนเพื่อรอดูอาการของเขา แล้วจึงค่อยตัดสินใจ   เพราะทั้งลูกและข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเจ้าจะทรงทำการอัศจรรย์อีกครั้งในการรักษาเขา  เราแม่ลูก และพี่น้องคริสเตียนหลายคนได้ร่วมกันอธิษฐานเผื่อลูก  อย่างหนัก  ในระหว่างนั้นอาการของเขาดีขึ้นบ้างเราจึงได้มีโอกาสไปร่วมนมัสการที่โบสถ์อีกครั้งในเดือนพฤษภาคม  และพระเจ้าได้มีแผนการที่ดีสำหรับชีวิตของเขา  พระองค์ประทานโอกาสที่ดีที่สุดแก่ลูกให้ได้รับการอธิษฐานวางมือรักษาโรคจาก ศจ. ดร. ศึกษา เทพอารีย์  ศิษยาภิบาลของคริสตจักรวัฒนา และคณะผู้ปกครองหลายท่านที่ได้ร่วมกันอธิษฐาน  หลังการนมัสการเป็นระยะเวลาติดต่อกันตลอดเวลากว่า 3 เดือน และแล้วการอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อหมอได้ให้คำตอบสุดท้ายแก่เราว่า  แม้ปริมาณน้ำจะยังคงที่แต่เนื่องจากไม่พบอาการที่บ่งชี้ว่าจะเป็นอันตราย  ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัด  ขอบคุณ      พระเจ้าที่พระองค์ทรงรับฟังทุกถ้อยคำในคำอธิษฐานของผู้ที่รักพระองค์ และขอบพระคุณพระองค์ที่ทรงตอบคำอธิษฐานแก่ข้าพเจ้าทุกครั้ง  แม้ว่าจะไม่ใช่เวลาในอันรวดเร็ว แต่พระองค์ได้ทรงโปรดจัดการทุกสิ่งทุกอย่างดีที่สุดแก่ข้าพเจ้าและครอบครัวทันเวลาเสมอ  

ประสบการณ์ชีวิตครั้งนี้ ได้เพิ่มพูนความเชื่อ ความศรัทธาแก่ข้าพเจ้าและครอบครัวเป็นอย่างมาก และได้รู้ซึ้งถึงพระคุณ ความรัก ความเมตตาขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มีต่อลูกของข้าพระองค์มากมายเกินกว่าที่จะบรรยายได้   ข้าพเจ้าตระหนักอยู่เสมอว่า พระเจ้าทรงสอนเราทุกบทเรียนของชีวิต  นอกจากเรื่องความรัก       ที่ยิ่งใหญ่แล้ว พระองค์ยังทรงสอนข้าพเจ้าจาก ความเจ็บปวด ความโศกเศร้า ความหดหู่ใจ และการรู้จักความอดทนและการรอคอย  และที่สำคัญที่สุดคือ ความเชื่อและศรัทธาอันมั่นคงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า  จึงทำให้ข้าพเจ้าได้เห็นการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่ของพระองค์ “ข้าพเจ้าจึงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา”     (ฟีลิปปี 4:4) และขอบพระคุณพระเจ้าทุกกรณี เพราะทุกอย่างเป็นน้ำพระทัยของพระองค์ ข้าพเจ้าจึงไม่ลืมว่าพระองค์ทรงมีพระประสงค์ที่จะใช้ข้าพเจ้าได้เล่าเรื่องราวการอัศจรรย์ของพระองค์ต่อผู้อื่นเพราะ “ผู้ที่เชื่อในพระบุตรของพระเจ้า ก็มีคำพยานอยู่ในตัว และข้าพระองค์จะบอกถึงการอัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์”            (1 ยอห์น 5:10, สดุดี 9:1)

“มีผู้ใดในพวกท่านทนทุกข์ จงให้ผู้นั้นอธิษฐาน... และการอธิษฐานด้วยความเชื่อ จะช่วยให้ผู้ป่วยรอดชีวิต... คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล” (ยากอบ 5:13,15-16)