ใน ค.ศ. 1874 มิสซิสแฮเรียต เอ็ม เฮ้าส์ (Mrs.Harriet M. House) ได้เริ่มตั้งโรงเรียนกุลสตรีวังหลังขึ้นที่บ้าน ของท่าน ซึ่งเป็นบ้านพักมิชชันนารี ปัจจุบันเป็นที่ตั้งหอพักนักเรียนพยาบาล โรงพยาบาลศิริราช ต่อมาในปี ค.ศ. 1886 มิสเอ็ดน่า ซาร่าห์ โคล์ ( Miss Edna S. Cole) ได้เข้ารับงานของโรงเรียนกุลสตรี วังหลังแทน และโรงเรียนได้เจริญก้าวหน้าขึ้นจนสถานที่ไม่พอที่จะรับนักเรียนได้ มิสโคล์และอำมาตย์เอก พระอาจวิทยาคม ( Dr.George B. McFarland) จึงได้ขยายโรงเรียนโดยการไปซื้อที่ดินที่ “ ทุ่งบางกะปิ ” และได้ย้ายมาอยู่ ที่ดินผืนนี้และสร้างตึกเรียนหลังแรกขึ้นในปี ค.ศ. 1919 เมื่อครูและนักเรียน ได้ย้ายมาอยู่ ที่นี่แล้ว ก็มีปัญหา เกี่ยวกับการเดินทางไปนมัสการพระเจ้าที่ โรงเรียนเดิม ซึ่งไปมาไม่สะดวก ดังนั้น “ คริสตจักรวัฒนา ” จึงได้เริ่มขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1922 ในโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย เมื่อได้ตั้งคริสตจักรแล้ว ได้เชิญ ศจ.กิมเฮง มังกรพันธุ์ เป็นศิษยาภิบาลคนแรกของคริสตจักร ท่านได้ทำงานจนถึงปี ค.ศ. 1937 จึงได้ลาออก ในช่วง ระหว่างนั้นยังไม่มีศิษยาภิบาลมาประจำ จึงมีมิชชันนารีหลายท่านมาช่วยงาน เช่น ศาสนทูต พอล เอ.เอกิ้น , พระอาจวิทยาคม และเชิญ อ.เจริญ สกุลกัน และ อ.เปลื้อง สุทธิคำ มาเทศนา

ต่อมา มิสโคล์ มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะสร้างโบสถ์สำหรับนมัสการพระเจ้า ขณะนั้นมีเงินไม่พอที่จะ ทำได้ จนกระทั่ง ดร.โทมัส เฮเวิร์ด เฮย์ส ( Dr.Thomas Heyward Hays) ได้แบ่งเงินส่วนหนึ่งให้แก่โรงเรียน มิสซิสแมคฟาร์แลนด์ ภรรยาพระอาจวิทยาคม ได้อุทิศเงินจำนวนหนึ่งเพื่อให้สร้างอนุสรณ์แด่พระอาจ และได้รวบรวมเงินทั้งส่วนที่เหลือจากการปลูกสร้าง อาคารโรงเรียนสมทบกับเงินถวายสุทธิทาน ฯลฯ สร้างโบสถ์ใช้ในการนมัสการ ดร.ฮอเรส ไรเบิร์น และ ดร.เคนเน็ต อี.แวลส์ ซึ่งเป็นประธานบอร์ดโรงเรียน ในขณะนั้น ร่วมกับคณะธรรมกิจของคริสตจักร และกรรมการบริหารโรงเรียน ซึ่งได้ขอ Dr.Amos Chang เป็นสถาปนิกออกแบบอาคารโบสถ์ ได้ทำพิธีวางศิลา เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1958 และ ดร.เทเลอร์ เอ็ม.พอตเตอร์ (Dr.Taylor M. Potter) ซึ่งเป็นประธานคณะธรรมกิจในขณะนั้นเป็น ผู้ควบคุมการก่อสร้าง จนแล้วเสร็จในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1958 อาคารโบสถ์หลังนี้พร้อมด้วยอุปกรณ์ เครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ได้รับการ ถวายจากผู้ที่มีจิตศรัทธาหลายฝ่าย สินค้าก่อสร้างประมาณเจ็ดแสนบาท พิธีมอบถวายโบสถ์ จัดขึ้นเมื่อ วันเสาร์ที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 โดยมีคุณครูตาด ประทีปเสน เป็นประธานในพิธี

ต่อมาในปี ค.ศ. 1990 ได้ทำการบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่แต่ให้คงรูปแบบเดิมไว้ให้มากที่สุด นอกจากการ บูรณะซ่อมแซมส่วนต่าง ๆ ของพระวิหารที่ชำรุดทรุดโทรมให้กลับสู่สภาพปกติแล้ว สิ่งที่น่าบันทึกไว้อย่างหนึ่ง คือ เป็นวิธีการใหม่ที่ยังไม่เคยมีใครนำมาใช้ตลอดเวลานับศตวรรษ ก็คือ การเอาโอ่งจำนวนประมาณ 1,800 ใบ มาเรียงรายเป็นฐานโดยวิธีทุบพื้นคอนกรีตออกและขุดใต้พื้นคอนกรีตลงอีกกว่า 1 เมตร นำโอ่งมาคว่ำหน้า เรียงลงแทนจนเต็มพื้นที่ โดยวิธีนี้จะช่วยแก้ปัญหาพื้นทรุดได้เป็นอย่างดี และได้ติดตั้งเครื่องปรับอากาศ เพื่อบรรเทาเสียงรบกวนต่าง ๆ ซึ่งงบประมาณในการบูรณะซ่อมแซมและการติดตั้งเครื่องปรับอากาศ รวมเป็น เงินทั้งสิ้น 8,500,000.00 บาท ( แปดล้านห้าแสนบาทถ้วน) การบูรณะซ่อมแซมพระวิหารได้เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 จนถึงวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1991 รวมเวลา 10 เดือน และได้มีพิธีนมัสการถวาย พระวิหารเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1991